Onze tweede stop in Maleisië is hoog in de bergen, in de Cameron Highlands. Deze hoogvlakte ligt 1500 meter boven zeeniveau en is daarom het hoogste gebied in Maleisië (het is hier dus ook een stukje kouder!). Het gebied is vernoemend naar de Britse William Cameron, die de highlands ontdekte tijdens een expeditie in 1885. Het werd een populaire bestemming onder de Britse kolonialisten: door de koelere temperaturen konden zij hier perfect hun thee verbouwen! Door het gunstige klimaat groeien de theebladeren hier het hele jaar door, en een bezoek aan een theeplantages stond dan ook hoog op ons lijstje.

We slapen in Father’s Guesthouse in Tanah Rata, een aanrader. Tanah Rata ziet eruit als een klein schattig Zwitsers dorpje. De faciliteiten van het hostel zijn heel prima, maar het is vooral de goede locatie waar wij blij mee zijn. Dichtbij leuke restaurantjes en ook een goede plek om je hike te beginnen.

“Tanah Rata ziet eruit als een klein schattig Zwitsers dorpje”.

Wij hebben twee volle dagen in de Cameron Highlands en we besluiten deels met een tour mee te gaan, de ‘Mossy Forest tour’, en deels zelf te gaan hiken. Er zijn namelijk meerdere trails uitgestippeld en als je bij het hostel aangeeft welke trail je gaat volgen, kan je zelf op pad gaan. Voor de Mossy Forest Tour worden we opgehaald in een jeep en naar het hoogste punt in de Cameron Highlands gebracht. Dit is de observation tower in Grunung Brinchang. Heeel tof want het uitzicht is echt geweldig!


Hier hoog in de bergen, tussen de 1800 en 2100 meter hoog, bevindt zich tevens een ‘mossy forest’. Onze gids weet alles over de flora en fauna in dit gebied en voorziet ons van super veel leuke informatie. Het unieke aan dit forest is dat er overal mos groeit, ook over en op de bomen. Onze gids vertelt ons dat dit alleen mogelijk is op deze hoogte. Het ‘mossy forest’ is ontstaan door de vele lagen mos uit de afgelopen duizend jaar, waardoor het nu een hoogte heeft van 5 meter. Er groeien tevens veel planten met medicinale werking als bijvoorbeeld gember en de ‘pitcher plant’. Deze plant gebruikt zijn unieke bladeren om insecten te vangen. Onderin de bladeren (welke de vorm hebben van een koffie kopje) produceert de plant een lekker geurende vloeistof. Insecten komen hierop af en drinken de vloeistof, waarna ze vast blijven plakken in de plant. De dode insecten worden compost en de plant neemt ze op, waardoor de bladeren nog verder kunnen groeien. Het groeien gaat echter maar langzaam, dus onze gids vertelt dat de pitcher plant met grote bladeren op de foto al minimaal 15 jaar oud is!

“Het unieke aan dit forest is dat er overal mos groeit, ook over en op de bomen”.

We hiken nog een stukje verder, tussen de bomen door. Het is in het forest veel koeler en vochtiger dan in het dorpje en we staan met onze schoenen in de modder, maar het is heel gaaf om te zien. Het wordt nog spannender wanneer onze gids vertelt dat hier vroeger ook tijgers leefden, maar dat deze langzaam zijn verdwenen met het opkomende toerisme. Hij is hier echter opgegroeid en heeft twee keer tijgers in het wild kunnen spotten, is achternagezeten door een olifant en heeft zelfs een zwarte panter gezien. Iedereen is muisstil en luistert ademloos naar de sensationele verhalen (of ze nou waar zijn of niet..).

“Het wordt nog spannender wanneer onze gids vertelt dat hier vroeger ook tijgers leefden..”

Hierna gaan we door na de BOH theeplantages en fabriek. BOH is het bekendste en populairste theemerk in Maleisië en ze verkopen dan ook jaarlijkse 4 miljoen kilo thee. Om dit te produceren bezitten ze vier theeplantages van in totaal 1200 hectares in Maleisië. De grote velden vol plantjes met theebladeren geven een spectaculair uitzicht! We mogen een kijkje nemen in de fabriek en leren over de 5 stages om de juiste thee te produceren. Wist je bijvoorbeeld dat een theeblaadje nog helemaal geen smaak of geur heeft? Dit ontstaat pas bij het fermenteren en drogen van de bladeren.

Ook slim: naast de fabriek heeft BOH een restaurant gebouwd met een terras hangend over de plantages. We kunnen dus hun thee proeven met uitzicht over de ‘tea hills’. Daar zeggen wij geen nee tegen en we bestellen passionfruit en lychee thee en veel te dure luchtige taart. Maar toch, het is een unieke plek om een theetje te drinken.

Na de tour vragen we of de chauffeur ons af kan zetten in Brinchang: hier bevinden zich namelijk de strawberry farm’s, en de Cameron Highlands staan bekend om hun aardbeien. We verheugen ons op de lekkerste aardbeitjes nadat we deze al in geen tijden hebben gegeten. Helaas blijkt de farm nogal een teleurstelling.. De Big Red Strawberry Farm is veel minder big dan we dachten, heeft treurige verkleurde posters hangen en een stoffig winkeltje met aardbei-producten. De aarbeien zijn prima, maar twee keer zo klein als de aardbeien die we in Nederland gewend zijn. Jammer!!

“De Big Red Strawberry Farm is veel minder big dan we dachten..”

Na een yoghurtje met aardbeien vertrekken we richting ons hostel op ‘hiking trail 4’. Deze route gaat een deel door het stadje en een deel door de natuur, over kleine paadjes en langs watervallen. Best wel een leuke avontuurlijke route, totdat Soraya een rat langs haar voeten ziet schieten! Gadver! Dat er zulke dieren in de natuur leven wisten we wel en is oke, totdat we ze zo langs ons zien rennen. Maxime is absoluut geen fan van alle ratten in Azie.. Maar, don’t worry: we overleven onze tocht en komen weer veilig aan bij ons hostel!

Ons hostel ligt in het kleine centrum van Tanah Rata en de restaurants zijn dus op loopafstand. Na een paar restaurants geprobeerd te hebben, blijkt één echter de absolute favoriet: Restaurant Rosette. Het restaurant is niet bijster sfeervol en heeft niet het allerlekkerste eten ooit, maar ze komen dichtbij en de prijs-kwaliteit verhouding is perfect! Al eerder bestellen we hier een chille sandwich, een goede currysoep, lekkere sweet&sour chicken en zelfs scones.
Wanneer we weer eens bij ons favoriete restaurant plaatsnemen, ziet Soraya ineens een bord met aardappelpuree voorbijkomen. De echte Hollander komt bij haar naar boven: ze heeft ineens mega zin in vlees met jus en aardappelpuree! Het is op dit moment nog lunchtijd, maar we weten dus al waar we vanavond zullen eten en wat we gaan bestellen..! En zo eindigen we in een natuurgebied midden in Maleisië met een bord met verrassend lekkere aardappelpuree.