Onze reis door Vietnam beginnen wij in Hanoi. Het blijkt voor ons absoluut één van de leukste plekken in dit land te zijn. Hanoi is het startpunt voor verschillende tours naar het noorden en ons hostel hier wordt dan ook onze ‘thuisbasis’. Hanoi Friends Inn is een super fijne plek! Dit hostel raden wij echt aan als je naar Hanoi gaat, het is vrij nieuw, de kamers zijn heel schoon, de locatie is perfect en het personeel heel behulpzaam.
Tijdens onze eerste dagen in Hanoi blijven wij eigenlijk vooral binnen het ‘Old Quarter’. Dit is het oudste gedeelte van de stad en tevens het levendige centrum. Ons hostel zit er middenin en met een ouderwetse plattegrond leren wij de verschillende straten snel kennen. Na onze bezoeken aan goed georganiseerde grote steden als Shanghai, Hong Kong en Taipei zijn wij verrassend snel geïntegreerd in het chaotische Hanoi. Overal crossen de Vietnamezen voorbij op hun scootertjes, er is nergens echt ruimte om op de stoep te lopen (deze staat vol met geparkeerde scooters) en we worden elke minuut aangesproken door straatverkopers. Maar wat een leuke sfeer hangt er in deze stad! Ondanks de chaos is het er veel moderner dan verwacht en zijn er veel hippe koffie tentjes. Nog een aanrader: Vietnamese koffie! Wij zijn helemaal fan. Terwijl we allebei in Nederland maximaal 1 keer per week koffie drinken, zaten we hier elke dag weer in een ander leuk koffie zaakje.
Hiernaast hebben we uiteraard nog wat sightseeing gedaan en bezochten we bijvoorbeeld het Women’s Museum.

We brachten ook een bezoek aan de Hoa Lo gevangenis. Deze gevangenis werd gebouwd door de Fransen in 1896 en er zijn vele Vietnamezen opgesloten geweest. Waar het tijdens het kolonialisme een gevangenis met martelpraktijken bleek, wordt de plek tijdens de Vietnam oorlog omschreven als ‘Hanoi Hilton’. De gevangen genomen Amerikaanse piloten werden hier opgesloten, maar hadden hier volgens de Vietnamezen een heel ‘fijn’ leven. Het lijkt voor ons een beetje vreemde propaganda, maar zeker interessant om te zien. Senator John McCain heeft hier ook vast gezeten.

In Hanoi spreken we af met Loes, Soraya’s nicht, en haar vriend Menno. Super leuk om Nederlandse familie te ontmoeten in Vietnam. We gaan ‘s avonds met z’n allen eten bij een restaurant, Mi Han Quoc, met uitzicht over het lake. Hier eten we onze eerste pho, het nationale Vietnamese gerecht. Na het eten willen we nog met z’n allen wat drankjes doen, maar heel bizar: om 12u is alles al uitgestorven. Om deze tijd zijn alle restaurant en kroegjes gesloten en is er niemand meer op straat. Wanneer wij dan maar teruglopen naar ons hostel, is hier zelfs het rolluik al naar beneden. Gelukkig blijkt er een medewerker op een bedje in de lobby te slapen, om de “laatkomers” alsnog te kunnen ontvangen..

De volgende dag ontmoeten we Tim, een oud-collega van Maxime die sinds kort in Hanoi woont! Wij zijn inmiddels helemaal fan van de Vietnamese eggcoffee (binnenkort komt er ook een Vietnam foodpost online) en Tim heeft een leuke local tip waar we kunnen meeten. We zijn blij dat we bij de rotonde hebben afgesproken, in plaats van binnen in het koffietentje. Net als andere Hanoi hotspots is dit een echte ‘hidden treasure’. Het is even zoeken, maar dan heb je ook wat. Via een tassenwinkel neem je een steegje naar achter, een klein trappetje omhoog en ineens kom je in een heel gezellig koffietentje vol vietnamezen. Met ook nog eens uitzicht over het lake! Dus wanneer je in Hanoi bent, ga vooral een eggcoffee drinken bij Café Dinh.

Tim leidt ons naar nog meer verstopte plekjes, hij moet namelijk ‘s avonds optreden in Tranquil. Dit café is al even moeilijk te vinden, maar weer de zoektocht helemaal waard. (Een aanrader is dan ook de app Maps.me, waarbij je offline gebruik kunt maken van een plattegrond van de stad). Tim speelt gitaar en zingt (zelfs een Nederlands nummer!) tussen de books & coffee, terwijl het vol zit met Vietnamezen. Bij de entreeprijs van €2 krijg je ook thee of bier en iedereen moet z’n schoenen uit doen. Deze avond is een hele leuke afsluiting van onze dagen in Hanoi!
Ben je benieuwd naar Tim’s muziek? Check hem dan hier op YouTube: Tim Sandys.

De volgende dag vertrekken wij ‘s ochtends vroeg richting Ha Long Bay. Wij hebben bij Friends Travel Vietnam een tour van 2 dagen/1 nacht geboekt. Hierbij word je opgehaald in en teruggebracht naar Hanoi. Ideaal dus, dan hoef je niet je backpack mee te slepen!
Op een grote boot vol jonge mensen, het heette dan ook de ‘cocktail cruise’, varen we 6 uur lang door Ha Long Bay. De uitzichten zijn geweldig en eindelijk is het lekker zonnig! Een perfecte dag voor op de boot dus. Er wordt eten geserveerd en onderweg stoppen we op verschillende plekken om te zwemmen en te kajakken door grotten.
Met zonsondergang varen we richting ons ‘eigen’ eiland, Cat Ba. Dit is een private island van de tourorganisatie. We eten bij een vuurkorf en slapen in bungalows op het strand! We voelen ons een beetje alsof we in Expeditie Robinson zitten, maar hebben gelukkig wel een normale douche en prima stapelbedje.
Het uitzicht op de zee wanneer we wakker worden is heel cool, en na het ontbijt doen we nog een laatste hike op het eiland. “Eventjes naar boven klimmen voor het uitzicht” zegt onze gids. Maar wat zijn wij blij dat we alvast onze gympen aan hebben gedaan…. Dit is echt next level hiken, met handen en voeten. We klauteren over rotsen heen naar de top. Na deze hike zijn wij helemaal ready voor Sapa, denken we…

Vanaf het Cat Ba eiland varen we namelijk weer terug, en worden we met de bus weer afgezet in Hanoi. Hier chillen we nog één dagje, om daarna vervolgens weer op pad te gaan met de volgende tour! We hebben twee dagen hiken in Sapa geboekt.

Met de nachtbus vertrekken we van Hanoi naar Sapa. De bus is best wel luxe en heeft zelfs bedjes. Het slapen gaat er dus best wel prima, met een extra dekentje en een gratis flesje water. We schrikken ‘s nachts echter wakker van een andere Nederlander in de bus. Het blijkt dat zijn telefoon is gestolen! Een andere toerist (of iemand die zich heeft voorgedaan als toerist) heeft twee telefoons gestolen en is toen ‘s nachts snel ergens uit de bus gestapt. Zelfs in een slaapbus vol toeristen moet je dus blijven opletten… Gelukkig waren wij voorbereid met onze telefoons onder de dekens en slotjes aan onze rugzakken;)
Na een ontbijtje in Sapa worden we opgehaald door een lokale stam, de Rode H’Mong. Jonge vrouwen en hun kinderen zullen ons door de bergen begeleiden. Dit begeleiden blijkt helaas ook echt nodig… Enthousiast beginnen wij aan de hike. Ondanks dat wij als bewoners van het platte Nederland niet veel ervaring hebben met hiken, hebben wij het idee dat dit wel gaat lukken. Doordat het de afgelopen dagen veel heeft geregend is de route echter veel pittiger dan gedacht! Het is heel glad en op sommige stukken zijn er niet eens paden maar alleen een paar losse stenen. Wat zijn we blij met de ondersteuning en tips van de locals, zelfs meisjes van 8 helpen ons.
Helaas gaat het toch nog mis: Maxime glijdt uit en valt. Tijdens de val probeert ze zich ergens aan vast te grijpen en schiet haar arm uit de kom. Bij het omhoog klimmen gebeurt dit helaas nog twee keer.. We zijn echter midden op een berg dus klimmen gewoon door. De pittige hike blijkt al helemaal niet ideaal met één arm, dus we zijn blij als het lunchtijd is. Na de lunch vertelt onze gids over de stammen Red en Black H’Mong en hun gebruiken. We lopen wat rond in het dorpje en iedereen probeert ons armbandjes, traditionele kleding, tasjes en portemonnees te verkopen. Onze gidsen geven echter aan dat dit ‘later ook nog kan’… Slim, want even later blijkt dat ook zij precies dezelfde spulletjes verkopen. Niemand heeft zo’n kleurig portemonneetje eigenlijk echt nodig, maar als dank voor de hulp in de bergen koopt iedereen toch maar iets leuks van onze gidsen.
Dan is het alweer tijd voor het laatste deel van onze 12 km hike door de bergen: op naar de homestay! Het huis is gelegen in een dorpje in de bergen waar niet eens auto’s rijden. Gelukkig zijn sommige wegen richting de homestay verhard, dus de klim is minder moeilijk. Het huis blijkt eerder een toeristenspot te zijn dan echt een homestay bij een lokale familie, maar het ziet er goed uit en de eigenaresse maakt een heerlijk diner. Dit kunnen we goed gebruiken, want iedereen is kapot van de klim.

Met Maxime’s arm gaat het helaas niet zo heel goed, dus de volgende dag gaat ze voor een check langs het ziekenhuis, in plaats van nog een dag te hiken. Achterop de motor door de bergen wordt ze terug gebracht naar de stad en een Engelse sprekende Vietnamees gaat mee naar het ziekenhuis. Mocht je een slecht beeld hebben van ziekenhuizen in Azië: hier blijkt in Vietnam niets van waar! Het is hier mooi en super schoon.
Gelukkig blijkt haar arm niet gebroken maar met pillen en een mitella keert ze terug naar het hotel waar ook de rest van de groep straks zal arriveren. Het overslaan van deze tweede dag hiken blijkt een goede keuze geweest: Soraya is met de groep op handen en voeten de bergen op geklommen. Het was dus weer een steile en avontuurlijke hike. Mocht je hier voor openstaan, dat zouden wij het ook absoluut aanraden. Het uitzicht is adembenemend. Kijk alleen wel uit waar je loopt en wees voorbereid!