In Taipei gaan wij op stap met echte locals! Owen, een vriend van Soraya, en zijn vrienden staan al te wachten als wij bij ons hostel arriveren.
Met z’n vijven verkennen we de wijk van ons hostel, Ximen, en wagen ons meteen aan een populair Taiwanees drankje: bubble tea. Bubble tea is een drankje van koude thee met melk en ‘tapioca pearls’, een soort jelly suikerballetjes. De tapioca parels worden gemaakt van cassave wortel met bruine suiker en een toegevoegde kleurstof (meestal zijn de parels zwart). De naam ‘bubble tea’ is niet gebaseerd op deze parels, maar op de bubbels die in het drankje ontstaan wanneer het geschud wordt.
De Taiwanezen beschouwen bubble tea als hun nationale drankje, maar wij zijn niet zo fan. Het is niet per se vies, maar ook absoluut niet het lekkerste dat we ooit hebben gedronken. Geef ons maar de Nestlé icetea..
De bubble tea blijkt achteraf het minst “gekke” gerecht in Taiwan. Donderdag avond en vrijdag overdag gaan we met Owen en zijn vrienden op pad en proeven we dingen die we zelf nooit besteld zouden hebben..

Voordat het diner op donderdag avond wordt besteld mogen we alleen aangeven of we vegetarisch zijn, en of we iets écht niet lusten. Voor de rest worden we verzekerd dat we de Taiwanese gerechten “vast lekker vinden”.

Sommige gerechten verrassen ons en zijn inderdaad veel lekkerder dan verwacht, maar dit geldt helaas niet voor de bekende ‘stinky tofu’. Deze tofu is gefermenteerd en wordt daarna meestal gekookt of gefrituurd, en geserveerd met zoete chili saus. Volgens Owen en zijn vrienden is de smaak veel beter dan de geur. Dit hopen wij maar, want de geur is absoluut niet aangenaam. Wanneer de stinky tofu ergens op straat verkocht wordt, ruikt de hele straat ernaar. Een heel sterke geur die wat moeilijk te omschrijven is, maar misschien een beetje lijkt op de geur van bedorven producten. Wat ons betreft is de smaak helaas niét beter dan de geur. Geen aanrader dus.

Wat wel echt een aanrader is: gefrituurde mond van een octopus. Ook wel ‘dragon balls’ genoemd. Het zoute gerecht wordt meestal geserveerd met wat pinda’s en groente.
Hiernaast bestelden de jongens ook nog een omelet met garnalen (heel lekker), en ‘black eggs’. Deze gekonfijte eieren worden ook wel ‘thousands-year eggs’ genoemd, doordat het vrij lang duurt voordat men ze kan eten. De eendeneieren worden een paar maanden bewaard in een goedje van zout en klei, waardoor ze een donkere jelly-achtige structuur krijgen. Het proeft niet meer naar ei, maar we kunnen de smaak niet echt plaatsen. Het is lekker, en dit onbekende gerecht is dus zeker de moeite waard om te proberen.
Het laatste gerecht voor het diner is “chicken in the field”, ook wel: kikker. Het helpt niet mee dat het gerecht niet uit kleine stukjes vlees bestaat, maar gewoon uit volledig gebakken kikkers. Maxime laat dit gerecht aan zich voorbij gaan, maar Soraya doet een dappere poging. Wanneer ze echter een hard balletje proeft (zou dit het oog van de kikker zijn geweest??), heeft zij er ook genoeg van.. Het voltooien van dit gerecht laten wij aan de Taiwanese jongens over.

Vrijdag staan we weer vroeg op: Owen moet ‘s middags weer aan het werk en hij heeft ons beloofd te helpen bij het postkantoor. Om 8 uur ‘s ochtends willen de Taiwanese jongens ook nog even met ons ontbijten, en dus zitten wij al vroeg te wachten op onze local ontbijtjes. Alhoewel wij lekker roerei op het menu zien staan, raadt Owen ons echt aan om andere gerechten te bestellen.


We besluiten het maar te proberen en zo eindigen wij dus, zonder ons vertrouwde theetje en lichte ontbijtje, ‘s ochtends vroeg met frituur en vleesgerechten.
Één van deze gerechten heet ‘Dou Jiang You Tiao’, een soort Taiwanese donut. Een ‘You Tiao’ is een gefrituurde deegrol, ondergedompeld in zoete soya melk (‘Dou Jiang’). Wij houden van lekkere zoete hapjes, maar vonden dit helaas niet zo lekker. Het gerecht was heel vettig en olieachtig en was eigenlijk vrij smakeloos.
Naast deze frituur kregen we een beef bun, wat een beetje op ons broodje bapao leek. Lekker, maar wel heftig en vettig voor in de ochtend.
Volgens Owen was koude of warme soyamelk ook echt een aanrader. Op één of andere manier vinden Taiwanezen deze zoete melk goed passen bij hun hartige gerechten. Wij zijn echter niet zo fan van (soya)melk, en al helemaal niet toen bleek dat we zowat een hele vissenkom vol warme melk kregen.

Onze Taiwanese food experience eindigen wij met een lunch aan de Tamsui ‘golden riverside’. Het vierkante blokje op ons bord blijkt gebakken tofu met daarin gekookte eiernoodles in een tomatensausje. Iets minder spectaculair dan de gerechten tijdens het diner en ontbijt, maar eigenlijk is dit ook wel even fijn. Noodles gaan er altijd in!